Marc700 schreef: ↑22 jan 2022, 09:23
Hoi Marcel,
Met veel interesse en plezier je rijverslag gelezen over de NT1100, dank daarvoor.
Was een handgeschakelde las ik, in eerdere verslagen van proefritten bij de introductie van de NT1100 in Spanje waren dat de DCT's.
.....
Inmiddels heb ik ook een proefrit gemaakt op een NT 1100 met DCT versie. Dat was afgelopen zaterdag toen we twee stormen hadden gehad en de derde nog niet aan land was.....
Droge wegen, lekker zonnetje en een beetje fris. Prima dag om te rijden dus.
Wederom kreeg ik een grijze NT 1100 mee, deze keer bij Selling Motors in Amsterdam (ZO).
Met de DCT in de 'tour-stand" vertrok ik richting de "Ronde Hoep".
Dat is een polder met een ringdijk van 18 km. en een paar mooie bochten.
Je komt dus vanzelf op het startpunt uit.
Wat het eerste opvalt met de DCT in deze stand is dat hij wel heel erg snel opschakelt.
Nauwelijks van de parkeerplaats rijd ik al in z'n 3, en verderop met 70 km/uur staat de machine al in versnelling 6.
Dat is niet zoals ik het gewend ben. Meestal schakel ik pas naar de derde versnelling als ik al ruim 70 rijdt....ook op de Deauville.
Kortom, het is dus even wennen, maar dat duurt niet lang.
De tour-stand is duidelijk bedoeld voor de "bedaagde toerist" die het wat minder op snelheid heeft en rustig in de rondte wil rijden.
Deze stand is zeer bruikbaar voor het afleggen van lange stukken op wegen en routes waar maar weinig afgeslagen hoeft te worden.
Als ik op een recht stuk weg wat meer snelheid wil maken en flink aan het gas draai, dan heeft de tourstand daar wat moeite mee.
Toeren en flink aan het gas draaien gaat blijkbaar minder goed samen....en is eigenlijk ook wel begrijpelijk.
Bij de "Ronde Hoep" aangekomen kijk ik even welke andere standen er nog meer zijn. De Rain-stand sla ik over want de weg is droog.
Dan de "Urban-stand" maar proberen.... wat dat ook moge zijn.
Ik merk weinig verschil met de Tour-stand. Nog maar eens navragen wat het precies inhoudt....
Gelukkig zitten er nog meer standen op de DCT. Naast de normale D-stand (van Drive denk ik...) zit er ook nog een S-stand op van Sport.
Dit is andere koek. Als ik gas geef merk ik duidelijk dat de motor langer in een bepaalde versnelling blijft staan.
Ik rij nu 70 in de vierde versnelling. Dat lijkt er meer op en het voelt heel natuurlijk aan.
Ook de motorrem is nu iets zwaarder waardoor bijremmen voor een bocht bijna niet meer nodig is. Gewoon gas loslaten en de DCT doet de rest.
Dit is ook meer een stand die overeenkomt met onze manier van toeren.....en in een lage versnelling heb je ook meer trekkracht wat dan weer handig is voor rijders met een duo achterop.
Met de flippers op het stuur kun je eenvoudig op- en neer schakelen. Dat kan in iedere DCT-stand, bij elke snelheid.
Twee klikken terug, een draai aan het gas en de motor springt vooruit. De ruim 100 paarden doen uitstekend hun werk en er komt een mooie roffel uit de uitlaat.
En dan te bedenken dat dit pas de "laagste" stand is van de DCT in sportmodus. Ik zie nog 2 andere streepjes op het display die wat groter zijn, hetgeen doet vermoeden dat er nog veel sportievere instellingen mogelijk zijn. Ik heb ze niet gebruikt.
Na een rondje polder is het tijd voor een stukje snelweg. Ook hier doet de DCT prima zijn werk.
Met een mooie bocht rij ik vanaf Amstelveen de oprit op, en geef een flinke dot gas. Voor ik het weet zit in aan 130 km/uur.
Ik voeg in en laat de snelheid terug lopen tot 105 km/uur en schakel de cruise-control in. Rustig tokkel ik voort op de rechter baan.
Bij de A2 neem ik de 270 graden bocht richting Amsterdam. Prima wegligging. Op de buitenste baan rij ik redelijk snel het "langzame verkeer" op de rechterbaan voorbij.
Geen stepjes aan de grond, ....nergens voor nodig.....als ik daar al behoefte aan had.
Nu ik wat langer rijd, valt het ook weer op dat de NT 1100 een prima zithouding heeft. Het stuur, waarvan ik vorige keer dacht dat het wat ver weg stond, behoeft toch niet dichterbij gezet te worden. De zithouding is comfortabel en rechtop. Dit is prima vol te houden op een wat langere rit.
Ondanks dat de DCT 10 kilo toevoegt aan het gewicht, merk je hier niets van. De machine blijft even hanteerbaar als zonder DCT.
En wat is nu de eindconclusie....?
Allereerst blijft er nog 1 versie over welke ik nog niet getest heb: Die met quick-shifter.
Van de Versys 1000 weet ik dat dat ook heel handig kan zijn. De DCT versie van de NT 1100 verenigd echter alles wat je zou willen hebben in een motor. Je bent van alle gemakken voorzien. En met de manuele stand kun je nog steeds handmatig schakelen, mocht je daar behoefte aan hebben. Een duim en een wijsvinger zijn hiervoor voldoende.
Nu ben ik met de Trophy wel enigszins verwent.... ook met koppel en PK's.
Na het ritje op de DCT ben ik echter behoorlijk van mening veranderd. DCT is niet alleen een aanwinst voor de "luie rijder", je kan er toch ook sportief mee in de rondte crossen.
Het "gemis" aan PK's en koppel is dus relatief.... en t.o.v. de Deauville ga je er in ieder geval met sprongen op vooruit.
MIsschien ga ik helemaal geen ritje meer maken op een Triumph Tiger.....denk ik
![Saint :en1](./images/smilies/deauville.smilie.engel.gif)
Bij vlagen ben ik geniaal, maar meestal is het windstil...