Voorverkenning Herfstrit

Dag 1 Aanrijden

Het is verrassend rustig op de weg als ik vanuit het westen richting IJsselstein rij. Het ontmoetingspunt is bij de carpoolplaats aldaar, een favoriete verzamelplaats uit die regio voor de deelnemers aan een HDC toerrit. Dit keer staat er echter geen toerrit op het programma maar iets anders.

Zo rond de klok van 9 uur is bijna het complete bestuur present om richting het Westerwald te vertrekken. De voorverkenning van de Herfstrit van 2022 staat op het punt te beginnen. Helaas kan Brenda niet mee, en ook de verschillende partners hebben besloten om niet mee te gaan. Het wordt dus een mannenweekend, wat dat ook mag zijn.....

De koffietent op de carpoolplaats schenkt een prima bakkie en we laten het ons goed smaken. Ruud staat te glimmen naast zijn nieuwe aanschaf, de Pan European van Sjef. De motor zelf glimt ook. Als contrast rijdt Jaap-Hein op de Deauville van mij omdat zijn eigen motor enige weken geleden helaas gestolen is. Jeroen en ik rijden ieder op onze Triumph Trophy.

We vertrekken naar het startpunt in Eindhoven waar we nog even genieten van het doorkomende zonnetje en een bakkie koffie op het terras. De sfeer zit er al goed in en het wordt tijd om naar Duitsland te vertrekken. Ruud rijdt voorop, maar al snel blijkt dat hij een iets andere route heeft. In plaats van naar het zuiden af te zakken gaat het richting Venlo.... Ook niet erg maar uiteindelijk rijden we zo nogal een beetje om. Op het lunchpunt worden de routes vergeleken om te kijken waar het mis is gegaan. Besloten wordt dat Jeroen ons terugbrengt naar de route zodat in ieder geval het tweede deel over mooie kronkelwegen gaat.

Helaas wil de Pan van Ruud niet starten, Totaal geen sjoege.... Contact aan maar niks werkt. De pool van de accu wordt losgehaald en weer vastgezet. Hierna gaan de verschillende lampjes weer branden, maar starten ho maar. Gelukkig staat verderop een groepje Nederlanders en een ervan heeft een kleine startaccu. Hiermee krijgen we de Pan weer aan de praat. Vreemd.... en helaas is de garantie op de motor al verlopen. Die was namelijk geldig tot de garagedeur. 

Na nog een klein uurtje over de snelweg gereden te hebben duiken we de N-wegen op. We verklappen niet teveel, maar de route ziet er prima uit. Wellicht is het rijden niet zo uitdagend als in de Eiffel maar de omgeving is zeker net zo mooi. 

Na een relatief lange rit (door de omweg) komen we pas om 7 uur aan in het hotel. Helaas zijn we te laat voor het diner maar we krijgen alsnog een lekker bord eten voorgeschoteld. We nemen de dag nog even door en het bier vloeit rijkelijk. Na afloop kijken we in de bar nog even naar de route van zaterdag. Op verschillende punten wordt deze nog aangepast zodat we een mooie route krijgen die binnen redelijke termijn is te volbrengen.
We gaan het beleven.....

Dag 2 Zaterdagroute

Hoewel ik redelijk laat ging slapen en de whisky mij in een diepe slaap bracht, wordt ik toch veel te vroeg door de kwetterende vogels gewekt. Het is net 6 uur. Om de tijd tot het ontbijt te overbruggen begin ik alvast maar met het schrijven van deze blog. Als ik de gordijnen open schuif dan zie ik dat het stralend weer is. Het belooft een mooie dag te worden.

Het tweede deel van de blog schrijf ik als ik al in bed zit. Het was inderdaad een mooie dag. Niet overvloedig veel zon door een lichte bewolking, maar een wel een prima temperatuur om te rijden. Ruud rijdt wederom voorop want vandaag doet hij ook "examen" voor het het voorrijdersschap. Zoals jullie weten is dat een belangrijke functie binnen de HDC en dit jaar hebben een aantal leden zich hiervoor aangemeld. (Ook voorrijder worden? Kijk dan hier: Voorrijders en voorrijden). Uiteraard slaagt Ruud met vlag en wimpel en is de HDC weer een voorrijder rijker. 

De route gaat over relatief veel N-wegen maar is zeker de moeite waard. Er dient echter nog wel wat aan gesleuteld te worden. We vinden al rijdende enkele mooie, of moet ik zeggen lekkere, stopplaatsen (bakker, koffietent, ijssalon) en natuurlijk een goed lunchpunt. Voor de lunch raken we echter nog verstrikt in een wegomlegging waar de voorrijder van dienst geen raad mee weet. Gelukkig is voor alles een oplossing: Simpel de omleidingsborden volgen! s Avonds aan de tafel in de bar pakken we de laptop erbij om de route nog eens te analyseren. Op het punt waar het mis ging blijkt dan dat er een routepunt niet correct geplaatst was. 

Het was een lange vermoeiende dag en om 10 uur gaat de eerste Deauco reeds naar bed. Morgen is het weer vroeg dag en gaan we terug naar huis. Het Deauco-weekend was zeer geslaagd. We hebben lekker gereden en gegeten en veel gelachen. Ook hebben we een nieuw spelletje bedacht: de Voorrijders Bingo. Wat dat is vertel ik misschien een andere keer.

Welterusten.

Uit ons foto-album

Pontje20Oost20Wijhe201.jpg